خواب ، مرز ناپیدای بیداری و نبودن
خواب، مفهومی میان مرگ و زندگیست؛ جهانی مبهم، پر رمز و راز، که در آن جسم آرام میگیرد و روح به سفری ناشناخته میرود.
در پروژهی «خواب»، سعی کردهام با نگاهی درونگرا و متفاوت به این تجربهی همیشگی بشر بنگرم، تجربهای که همگانیست، اما برای هر فرد معنایی کاملاً منحصر بهفرد دارد.
در این مجموعه، انسانهایی را به تصویر کشیدهام که در ظاهر، در سکون مطلقاند؛ بیحرکت، آرام، حتی خاموش. اما در قابهای من، روح آنها در حال حرکت است،گاه به سوی پروازی بیپایان، گاه در گذری ناپیدا میان رؤیا و کابوس.
نور و سایه در این عکسها نقش مهمی دارند؛ تمامی نورها واقعیاند، بازتابهایی از پنجره، شکستهای نوری روی دیوار، یا خطوط نوری در دل تاریکی. این نورها بهنوعی استعارهای از حالت روانی خواباند: آرام، لطیف، گاه ناآرام و مرموز. تضاد بین روشنایی و تاریکی، تصویری ذهنی از کیفیت خواب هر فرد را به نمایش میگذارد؛ شاید خوابی سبک و دلنشین، شاید سنگین و کابوسوار.
ترکیببندیها بهگونهای است که گویی سوژهها در حال حرکتاند، روندهاند، یا شناور در فضایی میان واقعیت و خیال. در حالی که جسم آنها ساکن است، ذهن و جانشان در سفری دیگر است.
پروژهی «خواب» برای من صرفاً تمرینی هنری نبود؛ سفری بود به لایههای نادیدهی روان انسان، به دنیایی که هر شب به آن قدم میگذاریم اما بهسختی دربارهاش میاندیشیم. تجربهای نو، برای ثبت لحظاتی که نه کاملاً واقعیاند و نه کاملاً خیالی، بلکه چیزی میان این دو:
خواب.
